11-10-07

‘Moeder verzint verhaal over eigen baby’s als vondeling’, ‘Gezinsdrama in Putten’, ‘Vader vermoord kinderen en vrouw’, ‘Moeder verdacht van dood dochter’. Hoe vaak staan dit soort berichten niet in de krant? De conclusies zijn vaak simpel: de jeugdzorg heeft gefaald en de ouders krijgen een gevangenisstraf, tbs en/ of dwangverpleging. Maar hoe zit het als je als ouder je kind doodt omdat het ernstig ziek is, als je weet dat het hoogstwaarschijnlijk een pijnlijke dood zal sterven? Of erger, als je weet dat het nog heel lang met heel veel pijn zal leven?

door Lieke Hagebeuk

Beitske Bouwman vertelt op aangrijpende manier het verhaal van Sarah, Mark en hun dochtertje Deidre. Sarah en Mark staan voor de rechter omdat zij ervan worden verdacht hun pasgeboren dochter te hebben vermoord. ‘Het stierf niet, we doodden het,’ claimen de ouders.

Kindengel is een roman die aantoont dat het gebruik van taal een verhaal kan maken. ‘Er vaart een wit wolkje in de zwarte lucht. Het lijkt op een bootje. Onstuimig heen en weer geslingerd door storm en tegenwind.’(…) ‘Wijde zee met horizon. Strand en zand. Kan ze terug naar de avond van aardbeien en artisjokharten, terug en opnieuw beginnen?’

Ontroerend

Bouwman zet een verhaal neer dat je móet raken. Als Kindengel ten doel had te ontroeren, dan is dat wat mij betreft gelukt. Toch is het verhaal niet briljant. Er vallen er her en der gaten in, soms lijkt het niet te kloppen. Zo heeft Sarah na haar eerste ontmoeting met Mark haar haren kortgeknipt. Zes maanden na die ontmoeting is ze zwanger en kan ze haar lange lokken opeens weer op zijn borst laten hangen. Dat is gek. Ook het verhaal van de rechter, die zich geheel tegen haar rol in persoonlijk met het verhaal van Mark en Sarah bemoeit, bij hen thuis komt en zelfs met Mark vrijt, wordt op den duur ongeloofwaardig.

Parels

Toch maakt dat het boek niet stom, niet vervelend, niet het wegleggen waard. Want het verhaal is een schat van prachtige zinnen, mooi woordgebruik, en soms zelfs pure poëzie. Het is opgebouwd uit verschillende fragmenten hersenspinsels, sms’jes, voicemails, krantenberichten, politieverhoren en dialogen. Als felgekleurde glazen scherven liggen ze in een doorzichtige pot in het zonlicht te glimmen. ‘Ze drijft tussen tranen als parels op zee. Zwemt in zee en draagt Deidre door de bossen. Ze nestelt zich in bergen met bladeren. Maakt holletjes in het mos. Dwaalt van bosrand naar weide.’ Bovendien is het stilistisch perfect opgebouwd. De wisseling van de betrokken personages als verteller, de snippers verhaal die het tot een geheel maken zijn prachtig in elkaar verweven.

En Bouwman blinkt uit in beschrijvingen. Ze creëert een sfeer in het verhaal die helemaal raak is. Vanaf de eerste bladzijde weet ze het huis van Mark en Sarah de geur van een pasgeboren kindje te laten uitademen. De frisheid van schoongewassen witte katoen ademt door alle pagina’s heen, ook al leeft Deidre niet meer. Dat alles maakt Kindengel, ondanks de foutjes, en ondanks het soms ongeloofwaardige karakter van het verhaal, absoluut het lezen waard.

Wie?

Lees hier een fragment van Kindengel

Bestel bij bol.com

Kindengel
Beitske Bouwman