4-10-07

Osdorp is een wijk in Amsterdam-West waar je nog niet dood gevonden wilt worden. Mohammed B. komt ervandaan en de Osdorp Posse rapte erover: `In Osdorp wordt gescheurd en gepleurd/ geleurd en opgefleurd en gemeurd / Als geuren worden gekeurd/ er is geen dag dat hier niets gebeurt.'

West, de tweede roman van Walter van den Berg speelt zich  af in Osdorp, en er gebeurt tegelijkertijd alles en niets.

door Maria Negro

Het verhaal gaat over de broers Cor en Ron. Ron is een snelle, harde jongen, Cor een beetje een softi. Zij en hun vrienden doen niet veel meer dan hangen op straat. Tot grote tevredenheid. Dat veranderd als Robbie, the leader of the pack, gaat trouwen. Gewoon, omdat hem dat een goeie grap lijkt. Maar na enig doorvragen blijkt er toch meer achter te zitten:

`Hij is met haar getrouwd omdat ie gek op 'r is,' zei Michael.

`Hij is met haar getrouwd omdat ze het eerste wijf was dat 'm had gepijpt had.'

Nico en Michael keken me aan.

`Dat heeft ie me verteld.'

`Wanneer?'

`Die dag nadat ie met 'r uit was gegaan. Jeanette was het eerste wijf dat 'm gepijpt had, en hij wilde met haar trouwen omdat ie dat dan vast gehad had.'

De vrienden voelen zich verraden omdat Robbie zijn `wijf' boven hen verkiest, en klampen zich vast aan vroeger. Met opgroeien hebben de jongens nooit veel moeite gehad, met opgegroeid zijn des te meer. Relaties mislukken en werk hebben ze niet of nauwelijks. Dat levert verrukkelijke sc่nes op, zoals die waarin Cor als derderangs zanger met een reportoir van meezingers moet optreden op een familiefeest in een bowlinghal.  

    Van den Berg is de koning van de slechte smaak, zonder dat het kitsch of camp wordt. Gelukkig maar, want dat gedweep met alles wat lelijk is hebben we nu wel gehad. West doet eerder denken aan het rauwe realisme van Britse filmmakers als Ken Loach en Mike Leigh. Rauw realisme met een vleugje goedkope romantiek. Zoals in het telefoongesprek tussen Ron en  een vrouw die hij leuk vindt, midden in de nacht. De onhandigheid van twee mensen die niet weten hoe ze hun affectie moeten tonen resulteert in briljante dialogen.

Na een halfuur trilde zijn telefoon. `Ron.’

`H้, kutzanger.’

`Nog steeds niet in slaap?’

`Nee, ik ben net zo’n slechte slaper als jij. Waarom sta je nog voor de deur. Ben je me aan het stalken?’

`Nee, ik was gewoon nog niet weggereden.’

Ze vroeg hoe lang hij nog ging blijven staan.

`Dat kan nog vijf minuten zijn, of tot ergens morgenochtend.’

`Ik vind dat toch een beetje op stalken gaan lijken hoor.’

`Dat mag je denken. Als jij van jezelf vindt dat je het stalken waard bent, gefeliciteerd.’

`Dankjewel. Heb jij geen honger, trouwens? Ik heb honger. Ik krijg altijd honger rond deze tijd.’

`Ik heb net shoarma gegeten.’

`Maar ํk heb nog steeds honger.’

`Dan maak je een tosti.’

`Ron, jongen, jij bent een praktisch mannetje, zeg. Een tosti.’

Hij antwoordde niet.

(…)

`Zeg eens, Ron, vind je me een lekker wijf?’

`Ik sta hier toch? Dat is niet omdat ik je zo lelijk vind.’

Met de personages, de dialogen en het decor van West is niks mis. Dat geldt niet voor de ontwikkelingen in het verhaal. Van den Berg gooit heel wat lijntjes uit, lijntjes die je d๓๓r laten lezen. Maar de meeste lijntje worden uiteindelijk niet of veel te terloops binnen gehaald. Dat is jammer, want spannende situaties eindigen op deze manier met een sisser. Maar daar staat zoveel moois tegenover, dat hij ermee weg komt. West is gewoon een heerlijk boek om te lezen.

West

Walter van den Berg

De Bezige Bij

september 2007

Wie?

Bestel bij bol.com

West
Walter van den Berg