17-8-07 

Saar. Naast hem zit zijn Saar. Voor het podium waarop de rechters in zwarte toga's met witte beffen zojuist hebben plaatsgenomen. Vanochtend kroop ze in het warme bed tegen hem aan en fluisterde in zijn oor: 'Wist je dat tranen in de zee niet zinken? Ze drijven als parels. Het zijn de meeuwen die soms in een duikvlucht een traan oppikken. En heel soms verdwijnen tranen in een oester.'

‘Ja, Saar. Ik weet het,’ had hij in haar zwarte haren gemompeld. Nu zit ze met rechte rug naast hem, haar benen stijfjes tegen elkaar en haar handen in haar schoot. Ze staart door de hoge ramen naar buiten.

Voordat ze de rechtszaal binnen gingen heeft Mark nog even door haar haren gestreken, haar gekust, haar hand vastgehouden en haar verteld dat haar thuis een versgetrokken kippensoep met gesneden groente wacht. Hij zal haar wollen sokken halen, haar hoge hakken uittrekken en haar voeten warmen met zijn handen om ze daarna in de sokken te steken, ze op een krukje te leggen en haar soep te serveren. Thuis en rechtszaal. Een overbrugbare afstand met de auto maar een onoverkomelijk verschil in realiteit. Thuis. De warmte van de zachtrood geschilderde muren. De geluiden van dichtvallende deuren. Het aansteken van het gas. De koelkast die open- en dichtgaat. Een knisperende krant. Radiostemmen op de achtergrond. Rechtszaal. Harde stoelen, kale tafels en een afstandelijk podium. Sara verdwijnt in de kaalheid van de ruimte. De rechter kucht zachtjes in de microfoon, vouwt haar armen over elkaar en doet een poging Sara aan te kijken.

‘Mevrouw, wat heeft u de dag voor haar dood gedaan?’

Het is een kille en koude stem die uit de rode mond van rechter Langendijk tevoorschijn komt. Mark kijkt opzij, naar Saar. Haar donkere haren hangen los en omlijsten haar witte gezicht. Zwarte zachte lokken tot op haar schouders die ze in één beweging zo prachtig naar achteren kan slingeren of die ze hangend met haar hoofd boven zijn borstkas zachtjes heen en weer laat wiegen zodat zijn huid door duizenden haartjes tegelijkertijd gekriebeld wordt. Nu hangen ze stil. Onbeweeglijk stil. Zou ze denken aan zee? Toe, Saar nog even, daarna, thuis. Thuis. De vaat nog op het aanrecht. De rode wijn bij de kachel. Het raam op een kier voor de frisse lucht.

Er kucht iemand op de publieke tribune. Het is Janna, de beste vriendin van Saar. Mark knikt haar toe. Ze knikt terug. Naast Janna zit zijn vriend Daan. Daan zal hem zo dadelijk ongetwijfeld vertellen dat hij onder de indruk is van de vrouwelijke rechter met haar volle rode lippen. Hij zit voorovergebogen met zijn handen op zijn knieën en kijkt haar voortdurend aan. Machteld, de moeder van Saar, heeft haar ogen strak op haar dochter gericht. Sara kon haar moeder ieder moment van de dag bellen. Ze hoefde alleen maar haar naam te zeggen, als Machteld niet al opnam met de woorden ‘Dag, Saar’, en het leek alsof Machteld in een grote fauteuil neerstreek. En dat terwijl haar telefoon in de gang op een klein tafeltje stond, zonder stoel. Ze heeft daar de afgelopen maanden uren moeten staan.

Saar. Zijn mooie Saar. Wat wilde de edelachtbare rechter Langendijk eigenlijk horen? Hij wendt zijn blik van Saar af en kijkt naar het uitgestreken gezicht van de rechter, de rode lippen en de opgestoken blonde haren met een zilveren klem in de vorm van een lelie. Lelies drijven ook op zee, net als tranen. De edelachtbare weet alleen niet hoe zout de tranen van Sara zijn. Zouter dan zout. Mark strijkt met zijn tong langs zijn lippen. Toe, Saar, nog even. Het liefst zou hij zich naar haar toe draaien, haar omarmen en haar meenemen naar zee. Haar voor altijd laten geloven in een wereld waar tranen als parels op het zoute water drijven.

‘Mevrouw, wat heeft u de dag voor haar dood gedaan?’

Kindengel van Beitske Bouwman verschijnt eind augustus 2007 bij uitgeverij Querido

Over Kindengel:

Met grote blijdschap verwelkomen Sara en Mark hun eerstgeborene, Deidre. Maar Deidre wordt al snel ernstig ziek, en verwacht wordt dat ze jong een pijnlijke dood zal sterven. Om haar dat leed te besparen voelen de ouders zich genoodzaakt haar zelf om het leven te brengen. Is dat moord of juist een liefdevolle daad?

            Met die vraag kampt Karen, de rechter, die in de ban raakt van de aldoor zwijgende Sara en de doordringende groene ogen van Mark. Tegen alle regels in stapt ze bij Mark in de auto en laat ze zich meevoeren naar het verhaal buiten de rechtszaal: het verhaal van Deidre Damen.

 Wie?

Bestel bij bol.com

Kindengel
Beitske Bouwman