door Sam Gerrits 

Passage is een kleine, zelfstandige uitgeverij die nu eens niet aan de grachtengordel is gevestigd, maar in het verre Groningen. Het literaire fonds van Passage bevat werk van veelal jonge Nederlandstalige schrijvers en dichters, ze brengen jaarlijks tien à twintig titels uit: `eigenzinnige boeken voor nieuwsgierige lezers'.  

door Bouke Vlierhuis 

'Hij is een normale man, maar heeft nu eenmaal chaos in zich. Hij ook, hij beseft dat, dus moet hij opletten voor romantiek. Hij moet zich verweren tegen overdreven hoop, tegen metafysica, tegen het irrationele.'

Al na één paragraaf van Een vorm van vermoeidheid van Jeroen Theunissen weet je dat je te maken hebt een schrijver met een totaal eigen stem (en natuurlijk is het weer een Vlaming. Zucht.). Jeroen Theunissen (1977) is dan ook werkelijk een talent. Zijn eerste twee romans De onzichtbare (2004) en Het einde (2006) werden goed ontvangen en voor zijn poëziedebuut Thuisverlangen (2005) kreeg hij van e-zines Rottend Staal en De Contrabas de publieksprijs voor de beste dichtbundel van 2005. In de romans van Theunissen draait het vaak om onechtheid. Zijn hoofdpersonen dragen een masker, zijn niet echt wie ze zijn en spelen taalspelletjes om daar een mouw aan te passen.

door Chrétien Breukers

Tumult - Maarten Inghels (Van Gennep, 2008)

Dichter Maarten Inghels, geboren in 1988, debuteerde onlangs met de dichtbundel Tumult, het zeventiende deel van de Sandwich-reeks onder redactie van Gerrit Komrij. In tegenstelling tot wat de titel doet vermoeden, bevat de bundel vrij weinig tumult. Wel een heleboel zenuwachtig heen-en-weer gejakker vanwege de (ongelukkige) liefde. Maar ja, wat wil je, op die leeftijd. Van hoog ('Ik sta op het dak / van de stad en / dek haar hart / met mijn jas toe.') naar laag ('Ik trok rood weg, ging liggen rond jouw / borsten'), Inghels trekt de hele trucendoos van de beginnende (liefdes)dichter open. Baldadig, behaagziek en zelfverzekerd, dat zijn de verzen van Inghels - en ik bedoel dit niet negatief. Ze zijn nog een beetje ongelijk van kwaliteit misschien, maar zeker veelbelovend: Hans Lodeizen heeft verkering met Jo Govaerts, zoiets. Op zijn best vind ik hem in een gedicht als oude meester, dat is opgedragen aan Hugo Claus ('Nu hangt u in de boom, als vlees gevild / geknoopt in eigen leven') en in 'Vandaag zat ik op bus 32', waarin hij een 'ontmoeting' met Leonard Nolens beschrijft (deels op het ritme van Van 't Groenewouds Je veux de l'amour, als ik het niet verkeerd zie). In beide gedichten spreekt het werk van de oudere collega's een woordje mee.

door Sam Gerrits 

Toen ik deze dikke paperback uithad dacht ik: als deze roman een kastje was, dan was het verdomd goed getimmerd. 

De Jong is niet over één nacht ijs gegaan bij het maken van dit boek, waarschijnlijk heeft ze er jaren aan gewerkt. En dat moest ook wel, want ze heeft de lat voor haar debuut op maximale hoogte gelegd: Lange dagen leest als haar antwoord op Nooit meer slapen van W.F. Hermans.

door Boris Yland

Het tweede boek van de Vlaamse schrijfster Rachida Lamrabet, Een kind van God, is een bundeling van korte verhalen waarin het multiculturele drama centraal staat. Wat het boek vooral laat zien is dat het niet makkelijk is een goed kort verhaal te schrijven.

foto uit het archief gevonden foto's van Rogier Verkade

We lazen heel wat af in 2008. Oude boeken, nieuwe boeken, proza, poëzie, non-fictie, filosofie en zelfhulpboeken. Dit waren de mooiste boeken van het jaar volgens de medewerkers van Club Propaganda. De Club wenst alle bezoekers een belezen 2009.

Thomas van Aalten
Miracles of Life - autobiografie van J.G. Ballard (Fourth Estate Ltd, 2008)
J. G. Ballard is de grootste Europese schrijver van dit moment. Ongelooflijk - en veelzeggend - dat hij net zo oud is als Mulisch. Deze autobiografie bevat geen weemoedige huilstukjes zoals je van bejaarden verwacht, maar uiterst scherp geformuleerd schrijfwerk.
Duma Key - Stephen King (Scribner, 2008)
Ik kan boeken van Stephen King nooit verder uitlezen dan ongeveer driekwart, dan slaat het door naar spokerijen en doorgedraaide fantasy. Met Duma Key is dat niet anders, zij het dat deze wel heel veel humor bevat. 
Man in the dark - Paul Auster (Henry Holt & Company, 2008)
Paul Auster is als rode wijn: altijd beter dan water, maar de ene smaakt wat beter dan de ander. Man In The Dark is uitgekomen in een goed jaar. De sigarenrokende Newyorker trakteert ons weer op een mystiek verhaal in een verhaal: wat als 9/11 niet had plaatsgevonden, maar in plaats daarvan een burgeroorlog was uitgebroken. 

door Maria Negro

Wat mogen wij Nederlanders blij zijn dat ze in Vlaanderen ook Nederlands spreken en onze taal van zulke mooie woorden voorzien. En dat sommige van die Vlamingen boeken schrijven waarin ze scheutig met die mooie woorden strooien. Geertrui Daem is zo'n Vlaamse schrijver. De personages eten van een teljoor, ze parkeren hun auto op de koer en gremellachen treiterig. Een koppig iemand `trekt zijn staart in', een drugsgebruiker `zit aan het gerief’ en neuken heet poepen.  

door Oscar Wyers 

Vroeger, toen ik een jaar of zes was, las ik graag kinderboeken van Joke van Leeuwen. Deesje en Duizend dingen achter deuren. Die laatste heb ik heel vaak gelezen, daar stonden een heleboel bijzondere plaatjes in. Alles nieuw is het eerste boek van de schrijfster dat ik las na mijn zesde. De bijzondere blik van Joke van Leeuwen is hetzelfde gebleven, ze heeft echt een oog voor details. En ook de illustraties in het boek zijn als vanouds, zoals een tekening die een personage in het verhaal heeft gemaakt. Een illustratie, of eigenlijk een photoshop-bewerking, vormt tevens de aanleiding voor het verhaal.